Οι Χιλιασταί («Μάρτυρες τού Ιεχωβά») και ο Τίμιος Σταυρός τού Κυρίου

Οι Χιλιασταί («Μάρτυρες τού Ιεχωβά»)

και ο Τίμιος Σταυρός τού Κυρίου

 
 π. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου Δρ. Θ.

 
    Ο ΤΙΜΙΟΣ Σταυρός τού Κυρίου αποτελεί για κάθε Χριστιανό έκφραση αστείρευτης αγάπης τού Θεού για το πλάσμα Του (Ιωάν. γʹ 14-15. 12, 32-33. Κολ. αʹ 20), καύχημα της κατά Χριστόν αθλήσεώς του και ανίκητο όπλο κατά των διαβολικών επιβουλών.

Αναφέρει με τη χαρακτηριστική του σαφήνεια και ακρίβεια ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός ότι:
«Πάσα μέν ούν πράξις και θαυματουργία Χριστού μεγίστη και θεία και θαυμαστή, αλλά πάντων εστί θαυμαστότερον ο τίμιος αυτού σταυρός». (Εκδοσις Ακριβής, 4, 11, PG 94, 1128D)
Και ο Μέγας Φώτιος συμπληρώνει: «Τρόπαιoν εστίν ο σταυρός τού Χριστού κατά του διαβόλου ιστάμενον· και τροπαίων το λαμπρότατον». (Αμφιλόχια, Ερώτησις 24, 9, PG 101, 185D)

ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ όμως στην εν Αγίω Πνεύματι διδασκαλία και πρακτική της Εκκλησίας μας είναι οι εχθροί τού Σταυρού τού Χριστού (Φιλιπ. γʹ 18).

Σ αυτούς συγκαταλέγονται και οι «Μάρτυρες τού Ιεχωβά». Δεν υπάρχει αίρεση στον κόσμο, που να δείχνει τέτοια δαιμονική περιφρόνηση και απέχθεια προς τον Τίμιο και ζωοποιό Σταυρό από τους «Μάρτυρες τού Ιεχωβά».

Στα έντυπά τους, κατά τρόπο αυθαίρετο, ανιστόρητο και διαστρεβλωτικό, αρνούνται τον χαρακτήρα και την παραδεδομένη μορφή τού Τιμίου Σταυρού και τον εξεικονίζουν ως ένα κάθετο δοκάρι, πάνω στο οποίο κρεμάστηκε ο Χριστός. Αναφερόμενοι στο Σταυρό, τον χαρακτηρίζουν ως «πάσσαλο» και «ξύλο βασανισμού» ή «ξύλο εκτέλεσης».

Είναι, μάλιστα, τέτοια η αποστροφή τους, που δε δίστασαν να αντικαταστήσουν την λέξη Σταυρός με τη φράση «ξύλο τού βασανισμού», και το ρήμα σταύρωσαν με το «κρέμασαν» και σ αυτή τη χιλιαστική Μετάφραση Νέου Κόσμου της Αγίας Γραφής, που δημιούργησε η εταιρεία «Σκοπιά». Η Μετάφραση Νέου Κόσμου, ας
σημειωθεί, ότι αποτελεί κυριολεκτικώς την πλέον βάναυση και χείριστη αλλοίωση τού κειμένου της Αγίας Γραφής που έχει υπάρξει στην παγκόσμια ιστορία.
Επιπλέον, για τους Χιλιαστές η χρήση τού σταυρού στη λατρεία θεωρείται ειδωλολατρία. Αυτές οι χιλιαστικές πλάνες ανήκουν στην πνευματική τροφή, με την οποία ο Ιεχωβά προμηθεύει αποκλειστικά μόνο μέσω της ορατής οργάνωσής του, της «Σκοπιάς», τους λάτρεις του, τους άμισθους πλασιέ, δηλαδή των εντύπων της μετοχικής εταιρείας «Σκοπιά».

Η ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΗ, όμως, ιστορία, πρακτική και διδασκαλία της «Σκοπιάς» είναι και για το θέμα τού Τιμίου Σταυρού μια ατράνταχτη απόδειξη, ότι η χιλιαστική εταιρεία ψεύδεται, παραπληροφορεί και αλλάζει κατά καιρούς τις διδασκαλίες της.
Τούτο μαρτυρείται με εξαιρετική σαφήνεια από το γεγονός ότι ο Τίμιος Σταυρός με την ιστορική παραδοσιακή του μορφή εντός στέμματος αποτελούσε το σήμα αναγνώρισης των Χιλιαστών μέχρι το 1931 και ευρίσκετο στό εξώφυλλο τού περιοδικού «Σκοπιά» (Βλ. Πρωτ. Αντ. Αλεβιζοπούλου, «Μάρτυρες τού Ιεχωβά» και Ορθοδοξία, τόμος Γʹ, Αθήναι 1995, σσ. 102-103).
Επιπλέον, η αντίφαση, η παραπληροφόρηση και η αλλαγή των θέσεων της «Σκοπιάς» μαρτυρείται από το βιβλίο, που είχε γράψει ο δεύτερος πρόεδρος της εταιρείας και διάδοχος τού Κ. Ρώσσελ, ο Ιωσήφ Ρόδερφορδ (1869-1942) και έχει τίτλο «Η Κιθάρα τού Θεού», 1925. Στο εν λόγω χιλιαστικό βιβλίο υπάρχει ο Εσταυρωμένος πάνω σε σταυρό στη παραδοσιακή του μορφή (βλ. σ. 124).

Στο ίδιο βιβλίο αναφέρει χαρακτηριστικά ο Ι. Ρόδερφορδ «Η απολυτρωτική τιμή επρομηθεύθη επί τού σταυρού. Ο σταυρός τού Χριστού είναι ο μέγας άξων της
αληθείας, ο άξων της θείας των πραγμάτων διατάξεως, από τού οποίου ακτινοβολούσιν αι ελπίδες των ανθρώπων. Όταν δε πάντες έλθωσιν εις επίγνωσιν τού γεγονότος τούτου, και πάντες οι ευπειθείς θα έχωσιν ωφεληθή εκ της αξίας της απολυτρωτικής θυσίας, τότε μεγάλη αγαλλίασις θα επέλθη εις το ανθρώπινον γένος. (...) Τότε πάντες επ αληθείας θα δύνανται να ψάλλωσιν: Εις τον σταυρόν τού Χριστού εγκαυχώμαι· Οστις πυργούται υπέρ πάντα τα ναυάγια τού χρόνου· Πάσα της ιεράς ιστορίας η αίγλη συγκεντρούται πέριξ της υπερόχου αυτού κορυφής» (σ. 154).

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ μιλούν από μόνα τους. Τα σχόλια περιττεύουν. Απλώς, ύστερα από τέτοιου είδους αντιφάσεις και ψεύδη, αντιλαμβανόμαστε καλύτερα τις επισημάνσεις ενός πρώην Χιλιαστή, όταν αναφέρει ότι: «Η Εταιρεία Σκοπιά απαγορεύει αυστηρά στα μέλη της κάθε βιβλική συζήτησι και έρευνα των διδασκαλιών
της. Όποιος τολμήσει να παραβή αυτή την αρχή εκδιώκεται χωρίς έλεος, στιγματίζεται σαν στασιαστής και ξεσηκώνει θανάσιμο μίσος εναντίον του».
(Βλ. Εμμ. Αντωνιάδη, Διαψεύδονται οι προφητείες των Μαρτύρων τού Ιεχωβά, 1984, σ. 8) Η ιστορία της μετοχικής εταιρείας «Σκοπιά» είναι ο πλέον επιφανής και αδιάψευστος μάρτυρας κατηγορίας της, για το τι όντως είναι.