ΑΠΟΚΗΡΥΞΕ ΤΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΤΗΣ Η ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΚΡΙΚΕΤΟΥ;

ΑΠΟΚΗΡΥΞΕ ΤΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΤΗΣ

Η ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΚΡΙΚΕΤΟΥ;

Μεταφέρουμε το σχετικό ρεπορτάζ από το περιοδικό: «ΑΘΑΝΑΣΙΑ» – Διμηνιαίον περιοδικόν όργανον της πανελληνίου Ενώσεως ορθοδόξων Χριστιανών «ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ» τεύχος Ιούλιος – Αύγουστος 2011

ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ

Με μεγάλη πνευματική χαρά και συγκίνηση όλων μας ετελέσθησαν τα εγκαίνια και ο καθαγιασμός του νέου ιερού ναού του Αγ. Πολυκάρπου Σμύρνης, στις Λιβανάτες Φθιώτιδος δίπλα στις Θερινές Κατοικίες της Ενώσεως υπό του σεβασμιωτάτου μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. κ. Νικολάου, των ιερέων του Ιδρύματος και Πατέρων των τοπικών και των γύρω ενοριών, παρουσία της προέδρου μας Αδ. Αθανασίας, μελών, φίλων και κατοίκων της περιοχής.

Την προηγούμενη ημέρα επραγματοποιήθη εσπερινός μετ' αρτοκλασίας, κατά τον οποίον έγινε η κατάθεσις των Τιμίων Λειψάνων (του Αγ. Στυ­λιανού, Αγ. Ανδρέου Κρήτης και τεμαχίων των Πατέρων της Μονής Χοζεβά Κύπρου), τα οποία Τίμια Λείψανα εξετέθη­σαν προς προσκύνησιν και θα ετοποθετούντο την επομένην τελετουργικώς στην ιεράν κρύπτην της Αγίας Τραπέζης του ι. Ναού.

Η πνευματική μας Μάνα, επι­στεγάζοντας τον αγώνα τόσων ανθρώπων και της ιδίας προ­σωπικώς, καθώς και τόσων χρόνων, είπε στον λόγον της τα εξής:

«Άγιε Σεβασμιώτατε, Ποιμενάρχα Φθιώτιδος κ. Κ. Νικόλαε, Αιδεσιμολογιώτατοι Πατέρες, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, παιδιά μου, είμαι βαθιά συγκινημένη σήμε­ρα που μας αξίωσε ο Θεός να τελέσουμε τα εγκαίνια της εκκλησίας μας, του Αγίου Πολυκάρπου με την ευλογία και την σεπτή παρουσία του Δεσπότη και Ποιμένα μας, κ. Κ. Νικολάου. Ήταν ένας αγώνας θυσίας από τα παιδιά μου, από τους ανθρώπους που αγαπούν το έργο μας, από μέλη του Σωματείου μας, από τον πολιτι­κό μηχανικό μας, που αφιέρω­σαν το χρόνο τους για να βλέ­πουμε σήμερα και να καμαρώ­νουμε τα έργα της αγάπης. Η αγάπη θαυματουργεί. Η διχό­νοια καταστρέφει ολόκληρα κάστρα. Όπου είναι οι πολλοί και μιλούν για τον λόγο μου, εκεί είμαι κι εγώ, λέει ο Χριστός. Ένας μόνος του δεν μπορεί ποτέ να φτιάξη τέτοια μεγαλεία.

Εύχομαι η χάρις του Αγ. Πολυ­κάρπου να δώση πλούσια καρ­πούς πνευματικούς σε κάθε ψυχή, να χαριτώνη και να ευλογή κάθε άνθρωπο που διψάει για την αλήθεια του Θεού. Να ευλογή τους καρ­πούς της γης, για να δοξάζου­με το Θεό για τον «άρτον τον επιούσιον»,Σεβασμιώτατε. Εύχομαι να σας δώση ο Θεός και ο Αγιος Πολύκαρπος και όλοι οι Άγιοι, των οποίων τα λείψανα καθηγίασαν τον ναό μας, υγεία, μακροημέρευση για να μας ποιμένετε με την πατρική σας αγάπη, για να μας νουθετείτε όταν σφάλλουμε. Σήμερα οι άνθρωποι δεν ανέχονται νου­θεσίες. Θέλουν μόνο να ακούνε αυτά που τους «γαργα­λούν τα αυτιά», όπως λέει ο Απόστολος Παύλος. Γι' αυτό να μου επιτρέψετε, Σεβασμιώτατε, να παρακαλέσω τους Πατέρες της Μητροπόλε­ως σας, να σέβονται τον αγώνα σας, την ευθύνη και τα φορτία που σηκώνετε στους ώμους σας για όλο το ποίμνιο σας, και να μην σας πικραίνουν ή σας προβληματίζουν. Να είναι δίπλα σας και δίπλα στο πλήρωμα της εκκλησίας, που έχει ανάγκη άπό χριστιανικά πρότυπα. Άγιε Σεβασμιώτατε, ευχαρι­στούμε γι' αυτή τη μεγάλη τιμή που μας κάνατε σήμερα. Σας αγαπώ και σάς σέβομαι κι εγώ και τα παιδιά μου. Όποτε θέλε­τε ο χώρος αυτός θα είναι για σάς ησυχαστήριο, να αναπαύε­στε από το φόρτο εργασίας. Ευχαριστώ πολύ όλους σας που ήρθατε από μακριά για να συμ­μετέχετε σε αυτή την πνευμα­τική πανήγυρη.

Ευχαριστώ πολύ, γιατί όλοι σας έχετε βάλει ένα λιθαράκι για την ανέγερση τού ναού αυτού. Άλλος με οικονομική ενίσχυ­ση, άλλος με την προσωπική του εργασία, άλλος με την προσευχή του. Σας αγαπώ πολύ όλους. Εύχομαι η χαρά αυτή σήμερα να γίνη χαρά για όλο τον κόσμο.

Η Παναγία η Φανερωμένη να σκεπάζη και να ευοδώνη το έργο μας. Σας φιλώ με όλη μου την αγάπη.  Ασπάζομαι, Σεβασμιώτατε, την δεξιά σας. Σας ευχαριστώ πολύ κι εσάς και τους Πατέρες που συλλειτουργήσατε. Με αγάπη Χριστού». 

Σε σύντομον αντιφώνημα στον λόγον της Μάνας μας, ο Σεβασμιώτατος ανεφέρθη στα εξής:

«Αιδεσιμώτατοι ιερείς, ευλαβέ­στατη Αδ. Αθανασία, αγαπητοί μου αδελφοί, εγώ ευχαριστώ, γιατί μου δώσατε την ευκαιρία και την μεγάλη ευλογία να εγκανιάσω τον ναό τού Αγ. Πολυκάρπου, ο οποίος είναι ο πρώτος εις το όνομα του Αγίου που εγκαινιάζω. Είναι ο 46^ος εις την αρχιερατεία μου, αλλά Αγ. Πολύκαρπος είναι ο πρώτος. Και οσάκις περνούσα, έβλεπα την οικοδομήν, ερω­τούσα εδώ και τον πατέρα Νεκτάριο και τους άλλους αδελφούς και χαιρόμουνα που έβλεπα, ότι ετοιμάζετε ένα τέτοιο κόσμημα, που όμως είναι μοναδικό και εκφράζει την ευλάβεια όλων σας προς την εκκλησίαν και προς τον Άγιο Πολύκαρπο, ο οποίος για τον Χριστό εμαρτύρησε και το όνομά του εκφράζει και περι­γράφει και το έργο της αδελ­φότητάς σας, που είναι όντως πολυδιάστατο και πολύκαρπο. Θέλω να μεταφέρω και μέσα από την ψυχή μου την αγάπη μου και τις ευχαριστίες μας, διότι συμπαρίσταστε ποικιλο­τρόπως εις το έργον της Ιεράς Μητροπόλεως, και τούτο το αναγνωρίζουν και ευγνωμο­νούν. Και το ότι οι Κατ/σεις της Μητροπόλεως μας λειτουρ­γούν απροσκόπτως επί τόσα χρόνια, κατά ένα μέγα μέρος οφείλεται και στην δική σας συμπαράσταση άνευ της οποίας θα ήτο πολύ δύσκολα τα πράγματα, μάλιστα δε τώρα τελευταία, με την οικονομική κρίση και με την δυσκολία των ανθρώπων μας να προσφέρουν δωρεές.

Αδελφοί μου, η Αδ. Αθανασία, είναι ένα παράδειγμα όχι μόνο δράσεως, όχι μόνο φιλανθρω­πίας, τι; υπομονής! «Εν τη υπο­μονή υμών, είπεν ο Κύριος, κτήσασθε τας ψυχάς υμών.» Ο Θεός της έδωσε δύναμη, επολεμήθηκε πολύ, παρεξηγήθηκε πολύ, άλλ' ο Θεός που φέρνει τα πάντα και οικοδομεί τα πάντα, την έβγαλε από την περιπέτεια και σήμερα χαίρει της ευλογίας της Εκκλησίας και της ευλογίας τού πληρώμα­τος και της αγάπης πάντων ημών. Άλλ' ο Θεός εν τη σοφία του, της έδωσε ένα πολύ μεγά­λο παράσημο και το παράσημο αυτό είναι ο κόπος της ασθε­νείας. Γράφει ο Απόστ. Παύλος, για ένα πράγμα μπορώ να καυχώμαι, για την αρρώστεια μου, για τις αρρώστειες μου. Αυτές είναι να δοξάζουμε τον Χριστόν. Επαρεκάλεσα, λέγει ο Απ. Παύλος, πολλές φορές τον Κύριον ίνα αποστή άπ' εμού το αγκάθι αυτό της ασθενείας και ειρηκέ μοι «αρκεί σοι η χάρις μου, η γαρ δύναμίς μου εν ασθένεια τέλει­ούται.» Έτσι δεν είναι αδελφοί μου; Μια ηλικιωμένη γερόντισσα στο καροτσάκι της αναπη­ρίας να είναι επί κορυφής και να διευθύνη και να κατευθύνη με όλη την αδυναμία αλλά με την δύναμιν της ψυχής το σπουδαίο αυτό έργο το οποίο είναι ζηλευτό και από το κρά­τος. Δεν υπάρχει κρατική πρό­νοια, έτσι, με τόση προσφορά αγάπης, με τόσο εθελοντισμό. Και αυτό μπορεί η Εκκλησία να το δείξη μόνο και εις τους πολιτικούς, να καταλάβουν ότι η Εκκλησία μας είναι αυτή που συμπαρίσταται στις δύσκολες ώρες και τώρα δεν θ' αφήση τον κόσμο.

Και ένα κομμάτι της Εκκλησίας είναι και η προσπάθεια της αδελφότητος της Αδ. Αθανασίας που είναι πολλών ετών αλλά και είναι πολλών επαίνων αξία, διότι, όπως σάς είπα, και όπως πληροφορούμαι και από σάς, δια τις αδελφές τις αφιερωμένες και τους αδελφούς είναι μία αγάπη που αγκαλιάζει πολύ κόσμο. Να, λοιπόν, αξίως εκτίσατε τον Αγ. Πολύκαρπο. Ο Αγ. Πολύκαρ­πος θα ευλογή αλλά και θα παραδειγματίζη ότι αυτό που μένει είναι το καλόν έργον. Ο Αγ. Πολύκαρπος 60 ετών, 60 χρόνια μετά τον Χριστόν γεν­νήθηκε. Και άπ' τους Αποστόλους, τον Αγ. Ιωάννη, έγινε επίσκοπος Σμύρνης. Και τον έρριξαν μέσα στη φωτιά για να τον κάψουν οι ειδωλο­λάτρες. Ο Θεός τον εφύλαξε. Ύστερα απεκεφαλίσθη για να δώση το αίμα του ως ζωογόνο ύδωρ εις την Εκκλησίαν και να αναπτυχθή το δένδρον αυτό και εις τα κλαδιά του να κατασκηνώσουν εκατομμύρια χριστιανών ψυχών. Τη Σμύρνη δεν την έχουμε πια, έχουμε όμως τα οράματα, έχουμε τους πόθους, έχουμε τις αναμνή­σεις, έχουμε τον Αγ. Πολύκαρ­πο, ο οποίος μας δείχνει τον δρόμον τού Θεού, ότι δηλαδή «δια πολλών θλίψεων δει ημάς εισελθείν εις την βασιλείαν τού Θεού.»

Θέλω και πάλι να σάς συγ­χαρώ. Όποιος κτίζει μια εκκλη­σία λαμβάνει άφεσιν αμαρτιών, είπαμε εις την εύχήν, γιατί; διότι η Εκκλησία είναι τόπος παραδείσου και σώζονται οι άνθρωποι. Εδώ κατασκηνώνει η χάρις του Θεού. Και τώρα με τα εγκαίνια που θα μένη ακοί­μητο το καντήλι, θα υπάρχη και νύχτα-μέρα φύλακας άγγελος, όπως εις τον τάφον τού Χριστού, δίπλα στην Αγία Τράπε­ζα. Και αυτοί οι τοίχοι και τα υλικά πράγματα είναι αγιασμέ­να πλέον, γι' αυτό και σάς ερράντισα και με αρώματα συμβολικώς  για να ξέρετε ότι η ευωδία τού Αγ. Πνεύματος ξεχύθηκε μέσα εδώ και θα ανευωδιάζη για πολλές μέρες και μήνες θα έλεγα και χρόνια τα αντιμήνσια και τα βιβλία. Να ευωδιάζη και η καρδιά μας, αδελφοί μου. Να ευωδιάζη και η ψυχή μας εύχομαι. Όταν τελούμε εγκαίνια, πρέπει να εγκαινιαζόμαστε κι εμείς. Να γινόμαστε καινούργιοι άνθρω­ποι! Και τώρα η Αδ. Αθανασία που είναι από το πρωί εδώ, πολύ πρωί, μαζί μ' εμένα ήρθε, αισθάνεται σαν παιδί, ξεκούρα­στη, διότι έλαβε την χάριν τού Αγ. Πνεύματος και την ευωδίαν και αυτό το εκφράζει στο πρόσωπον της και γενικά εις την όψιν. Θέλω να ευχηθώ, να είστε δυνατή, να έχετε πλουσίαν την χάριν τού Θεού. Εμείς ευχόμεθα για σάς. Και όχι μόνον εμείς, και όλα τα πνευματικά σας παιδιά. Όλοι οι άνθρωποι αυτοί που ελε­ούνται και βοηθούνται από την αγάπην σας. Και μέχρι εκεί που θέλει ο Θεός να σάς δώση χρό­νια, ώστε αυτό το έργον να ενισχύη και εις την πίστιν τους ανθρώπους. Βέβαια κάθε καλό πολεμείται και φθονείται, αλλά εμείς πάμε μπροστά, δεν βλέ­πουμε δεξιά και αριστερά, ούτε ακούμε τα πετροβολήματα, προχωράμε, διότι αφορούμε εις Τον της πίστεως Αρχηγόν και τελειωτήν Ιησούν Χριστόν. Και πάλι, αδελφοί μου, και εις εσάς όλους και εις τους ιερο­ψάλτες και εις τον καλόν μας τον μηχανικόν  που τού έκανα και πολλές υποδείξεις και με άκουσε για το έργο εδώ, για την Άγια Τράπεζα  και επίσης σε όλους, διότι ο ναός αυτός είναι τέλειος. Τα πάντα έχει, και κλιματισμό, και καλή μεγα­φωνική εγκατάσταση, και σκεύη, και στολισμένος καλά και έσωθεν και έξωθεν, αυτό που λέγει και το άσμα ασμάτων είναι «η βασίλισσα αυτή η πνευματική έσωθεν και έξωθεν κεκοσμημένη, πεποικιλμένη την Θείαν Χάριν». Χρόνια σας Πολλά, καλό καλο­καίρι, καλές Κατ/σεις και ο Αγιος να είναι βοηθός πάντων ημών. Αμήν.»

Σημείωση σελίδας: Τελικά Σεβασμιώτατε, η Αθανασία αποκήρυξε τις πλάνες της; Επέστρεψε στην Εκκλησία; Δεν πρέπει να ενημερωθεί το ορθόδοξο πλήρωμα για μια τέτοια μεταστροφή από την πλάνη των «Φωτισμένων» στην Ορθή Πίστη; Η Εκκλησία μας πράγματι έχει τιμήσει κατά την πορεία της πολλούς μεταστραφέντες πλανεμένους ΑΦΟΥ όπως πρώτα πρόβαλε την μεταστροφή τους και είχε έμπρακτα δείγματα της μετανοίας των. Ισχύει το ίδιο και για την κ.Αθανασία Κρικέτου; Δεν θα έπρεπε η Ιερά Μητρόπολη ΠΡΩΤΑ να ενημερώσει τον Λαό και ΜΕΤΑ να ξεκινήσει την προβολή της; Σεβασμιώτατε, τι εννοείτε όταν λέτε: «Ο Θεός της έδωσε δύναμη, επολεμήθηκε πολύ, παρεξηγήθηκε πολύ…» Μήπως ότι η Εκκλησία ΚΑΚΩΣ επισήμανε της πλάνες και τις κακοδοξίες της «Φωτισμένης» Αγίας του Αιγάλεω; Μας εκπλήσσουν, άσχημα θα έλεγα, οι υπερβολές στον λόγο σας, για το πρόσωπο της Αθανασίας όπως: «Και τώρα η Αδ. Αθανασία που είναι από το πρωί εδώ, πολύ πρωί, μαζί μ' εμένα ήρθε, αισθάνεται σαν παιδί, ξεκούρα­στη, διότι έλαβε την χάριν τού Αγ. Πνεύματος και την ευωδίαν και αυτό το εκφράζει στο πρόσωπον της και γενικά εις την όψιν»˙ ή «Και ένα κομμάτι της Εκκλησίας είναι και η προσπάθεια της αδελφότητος της Αδ. Αθανασίας που είναι πολλών ετών αλλά και είναι πολλών επαίνων αξία, διότι, όπως σάς είπα, και όπως πληροφορούμαι και από σάς, δια τις αδελφές τις αφιερωμένες και τους αδελφούς είναι μία αγάπη που αγκαλιάζει πολύ κόσμο.»

    Στο βιβλίο του για τις ΦΩΤΙΣΜΕΝΕΣ ο μακαριστός αρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Βασιλόπουλος γράφει: «Τι πρέπει να κάνουν; 1ον ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ: Να κόψουν κάθε επαφή και επικοινωνία. Ο Χριστός λέγει ότι, όταν ένας σου γίνεται σκάνδαλο (εμπόδιο) ας είναι τόσο στενά συνδεδεμένος με σένα, όσο το δεξί σου χέρι, να τον κόψεις τελείως. Αυτό θα κάνης και στην προκειμένη περίπτωση, εάν θέλεις την σωτηρία σου. Και θα επανέλθεις στην Εκκλησία, στην οποία υπάρχει η σωτηρία, διότι εκτός της Εκκλησίας ουδεμία σωτηρία». 2ον ΔΙΑΦΩΤΙΣΗ: Δεν αρκεί να φύγεις, αλλά να εργαστείς να τραβήξεις και άλλους από εκεί. Πώς; Με την διαφώτιση. Γι' αυτό γράφεται το βιβλιαράκι αυτό, για να διαφωτιστούν. Διάδοσέ το παντού. Δεν πειράζει αν ξόδεψης και μερικά χρήματα. Είναι το μεγαλύτερο καλό που τους κάνεις. Είναι η μεγαλύτερη ελεημοσύνη, «Ο επιστρέψας αμαρτωλόν (λέγει η Γραφή) εξ οδού πλάνης αυτού καλύψει πλήθος αμαρτιών και σώσει ψυχήν εκ θανάτου». 3ον Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ: Να διαφωτίσει το πλήρωμα με εγκυκλίους και κηρύγματα και με τους πνευματικούς. Τους δε αμετανόητους να τους εξωεκκλησιάση. Πρέπει να γνωρίζει τα τέκνα της και εκείνα την μητέρα τους. Εάν ληφθούν όλα τα μέτρα αυτά και εργασθούμε όλοι με ζήλο, με τη βοήθεια του Θεού, θα περιοριστεί το κακό και ίσως εξαλειφθεί. Το εύχομαι.»

    Ο Σεβασμιώτατος κ.κ.Νικόλαος έχει αφήσει σημαντικό έργο στην Αθήνα. Κατά την θητεία του στον Ι.Ν.Αγίου Ελευθερίου –μαζί με τον συλλειτουργό του μακαριστό π.Νικόλαο Κογιώνη- αγαπήθηκε πολύ από την νεολαία της περιοχής και κατάφερε σε μια πραγματικά δύσκολη περιοχή να συγκεντρώσει τους νέους στην Εκκλησία. Δημιούργησε τον ραδιοφωνικό σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος ο οποίος ήταν πρότυπο Εκκλησιαστικού σταθμού! Τα έργα μιλούν από μόνα τους και κανείς δεν μπορεί να αμαυρώσει την ευλογημένη πορεία του Σεβασμιωτάτου. Θα θέλαμε όμως οι Μητροπολίτες μας να είναι περισσότερο ευαίσθητοι στα θέματα των αιρέσεων οι οποίες ταλανίζουν την Εκκλησία μας.

Κ.Ναυπλιώτης

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον    www.egolpion.com

13  ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ  2011 

Tweet

Share on Facebook