Ο Άνθρωπος

O άνθρωπος 

   O άνθρωπος δεν είναι απλά βιολογικό ον, γι' αυτό και με την παύση της βιολογικής ζωής η ύπαρξή του δεν εκμηδενίζεται.

H λέξη «ψυχή» έχει πολλές σημασίες και προσδιορίζει και τη βιολογική ύπαρξη. Όμως σημαίνει και το άυλο στοιχείο στον άνθρωπο.

 Μάλιστα σε μερικά αγιογραφικά εδάφια αντιπαραβάλλεται με τη «ζωή», δηλαδή με τη βιολογική ύπαρξη (Ιώβ ι' 1) και με τις σαρκικές επιθυμίες, πού εναντιώνoνται στην «ψυχή» (Α' Πέτρ. β' 11).

Το ίδιο παρατηρούμε και με τη λέξη «πνεύμα». Σημαίνει τη βιολογική ύπαρξη (Γέν. στ' 17. ζ' 22), αλλά και το άυλο στοιχείο στον άνθρωπο (Ιώβ λβ' 8. Έκκλ. ιβ' 5-7. Λουκ. η' 55. Πράξ. Ζ' 59. Α' Κορ. ε' 5), πού αvτιπαραβάλλεται με τη σάρκα (Μάρκ. ιδ' 38. Β' Κορ. ζ' 1. Γαλ. ε' 17. Κολ. β' 5).

Όταν λέμε πώς μία «ψυχή» μπορεί να πεθάνει, εννοούμε ότι μπορεί να χωρισθεί από τον Θεό, να πεθάνει πνευματικά (Ματθ. η' 22. Λουκ. ιε' 24. Ρωμ. ζ' 9.11. ΈΦεσ. β' 1.5. Κολ. β' 13. Ιακ. ε' 20. Α' Ιω. γ' 14).

 Αυτός ο πνευματικός θάνατος δεν σημαίνει εκμηδένιση τού ανθρώπου, γιατί σύμφωνα με τη θέληση τού Δημιουργού δεν μπορεί κανείς να σκοτώσει την ψυχή («αποκτενείν»), μόνο να τη χάσει μπορεί («απολέσαι») (Ματθ. ι' 28), να δοκιμάσει δηλαδή η ψυχή «όλεθρον αιώvιoν από προσώπου τού Κυρίου και από της δόξης της ισχύος αυτού» (Β' Θεσ. α' 9).

Όμως η κατάσταση αυτή δεν σημαίνει αφανισμό. 

 ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΑΙΡΕΣΕΩΝ & ΠΑΡΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ

π ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ